Neutraler dan de man in het zwarte streepjespak, drie rijen lager, worden ze niet gemaakt. Zijn haar zit in een keurige scheiding. Stropdas strak om de nek, de punt netjes weggestopt in zijn jasje. Ik schat hem halverwege de vijftig. Een centimeter of 170. In het dagelijks leven leidt hij een stoffige bedrijfsafdeling van een traditioneel bedrijf met een lange geschiedenis, zo stel ik me voor. Hij begon ooit onderaan, maar zijn natuurlijke charme en doorzettingsvermogen bleven niet onopgemerkt en leverden hem de functietitel manager op. Hier stopt het echter. Voor de zoon van een eenvoudige arbeidersfamilie zit verdere promotie er niet meer in. Het doet hem weinig. Hij ambieert geen topfunctie. Na zessen ziet hij liever zijn vrouw dan het gelakte tafelblad in de vergaderzaal.
Het karakter 絆 kizuna, dat ‘band’ of ‘binding’ betekent, is verkozen tot “Kanji van het jaar”, het karakter dat de gebeurtenissen van het afgelopen jaar het beste samenvat. Doordat velen na de kernramp in Fukushima opnieuw een ‘band’ met hun dierbaren en geliefden voelden, kreeg kizuna de meeste stemmen.
Herinneringen voor de toekomst. Japan vóór en na de ramp in Google Street View.
De spanning is voelbaar als twaalf paarden en hun jockeys de ring betreden voor een sprint over 1200 meter. Niet voor niets, want er staat geld op het spel. Veel geld. De vele duizenden bezoekers van het Seoul Race Park in de Zuid-Koreaanse hoofdstad hebben voor aanvang van de wedstrijd flink gewed op de paarden die zij het liefst als eerst over de finishlijn zien gaan. Het gros bestaat uit middelbare Koreaanse mannen, briesend en galopperend bij de gokautomaten om hun stem te laten gelden.
Mijn geld staat op paard acht, een jonge merrie die naar de naam Vicar Dreamer luistert. Een plaats in de top drie is goed voor een verdubbeling van mijn inzet, daaronder ben ik alles kwijt.
Ik zit op een iets te lage kruk aan de bar van een klein noedelrestaurantje waar hoogstens plek is voor tien man.
Om mij heen wordt nauwelijks gesproken. De meeste klanten zijn alleen, getrouwde mannen die na een hectische dag op kantoor liever in alle rust hun krantje lezen dan dat zij terugkeren naar hun vrouw. De enkeling die een collega heeft meegenomen, doet op fluistertoon zijn verhaal. Hoewel ik te ver weg zit om hen goed te verstaan, begrijp ik dat de twee de ramp in Fukushima bespreken — waarover kan het tegenwoordig anders gaan?