Kerst

Sinterklaas heeft Nagasaki vorige week vrijdag weliswaar eventjes aangedaan, in het straatbeeld viel zijn aanwezigheid niet op. Dat wil echter niet zeggen dat de stad er grijs en saai bijlag — verre van dat. Al sinds een week of drie geleden wordt Nagasaki kunstmatig verlicht door honderden lampjes die in bomen en struiken hangen en aan hotels, flatgebouwen en de masten van zeilschepen in de haven zijn bevestigd. Het perkje voor het internationale studentencentrum (留学生センター, ryūgakusei sentā) op de campus van de universiteit doet vrolijk mee met blauwe en paarse lichtjes die tot een uur of één in de nacht druk knipperend elke voorbijganger voor het leven verblinden. Iedere straathoek, elke stoeptegel schreeuwt dezelfde woorden: het is kerst!

Dat het in werkelijkheid nog twee hele weken duurt tot Kerstmis en men dus een dikke maand van tevoren aan de feestelijkheden is begonnen, doet er dan even niet toe. In de Yume (You Me) Saito (夢彩都, yume saito) schalt Mariah Carey’s “All I want for Christmas is you” ieder uur opnieuw door de speakers, afgewisseld met een indoctrinerende stem die iedereen wijsmaakt dat we allemaal ontzettend van elkaar houden — je gaat het bijna geloven. Bij de Starbucks worden enkel nog instrumentale kersthits in een jazz-jasje gespeeld en krijgen klanten geregeld een gratis kopje kerstkoffie. In Amyu (Amu) Plaza (アミュプラザ, amyu puraza) paradeert de kerstman over de tweede verdieping terwijl een gigantische kerstboom staat opgesteld voor de hoofdingang op het Kamome plein (かもめ広場, kamome hiroba), tegenover een klein podium waar ‘s weekends onbekende artiesten en de lokale Ierse folkband optreden voor het winkelend publiek.

Gezellig is het zeker, zo’n kerstmaand. En ergens vermoed ik dat er op kerstavond nog een schepje bovenop gedaan wordt. Laat dat maar aan die Japanners over.