“We hadden nu ook in het zweet kunnen staan van het wandelen,” zei Sander met een veelbetekenende glimlach toen hij na een frisse duik in de oceaan op een rots naast zijn kleding neerplofte. Vóór hem niets dan het golvende donkerblauwe water tot ver voorbij de horizon; achter, de groene doch steile bergwand waarlangs we een half uurtje eerder via een smal, vrijwel onzichtbaar paadje naar beneden waren geklauterd. En boven zijn hoofd de zon die de heldere lucht -hier en daar een sneeuwwit wolkje- van een zomerse tint voorzag.
Twee paraplu’s lagen in het gras verderop. Ongebruikt. Heerlijk, zo’n februaridag op Yakushima (屋久島, yakushima), een eilandje ten zuiden van Kyūshū waar het, zo beweert men tenminste, 35 dagen per maand regent.
Je begint steeds meer “Sander-ish” te schrijven, deshou?
Wat prachtig allemaal, Rolf!
Rolf! Joh, je weet jezelf steeds weer te overtreffen! Dit snapshot-format is je op het lijf geschreven. Prachtige foto!!