Eén meter parfait: de ontmoeting

Eén meter parfait: de ontmoeting

Weet die jongen wel waar hij aan begint?!

We hadden al een plastic variant gezien bij de ingang van café Olympic (カフェオリンピック, kafe orinpikku) maar toen de serveerster het parfait (１ｍパフェ, ichi mētoru pafe) op tafel plaatste, keek iedereen elkaar toch even aan. Voor ons stond een reusachtig glas, tot de rand toe gevuld met verschillende meer en minder unieke smaken ijs, coffee jelly, stukjes kiwi, banaan, mandarijntjes en andere lekkernijen. Daarbovenop een viertal hoorntjes en, om het af te maken, een aantal heerlijke taartjes.

De tafel begon te watertanden maar kende de afspraak. Alleen Matthias mocht en zou het parfait aanraken. (wordt vervolgd)

Gepubliceerd op 26 mei 2009. Beleefd op 23 mei 2009 in Nagasaki.

9 reacties op “Eén meter parfait: de ontmoeting”.

  1. Shinichi schreef op 26 mei 2009:

    Freakin’ awesome!! haha

  2. Lena schreef op 26 mei 2009:

    Holy crap! Associaties.. associaties..
    En ik zal nix meer spoilen.. -_-’

  3. John schreef op 27 mei 2009:

    Dit lijkt ons een onmogelijke opgave. We leven mee met Matthias.

  4. Michiel schreef op 27 mei 2009:

    Ik wil eigenlijk wel zien hoe dat ijsje op tafel is gebracht, want dat lijkt op zich al een onmogelijke opgave

  5. Jaap schreef op 27 mei 2009:

    Lijkt me lekker! Tot op zekere hoogte (haha) =P.
    Matthias staat trouwens met een foto in de Leidenuniv mailing. Helaas niet met deze foto =(
    groetjes

  6. Sander schreef op 27 mei 2009:

    Wat een kanjer……Matt!

  7. Lena schreef op 27 mei 2009:

    Mattias van Ommen staat in de univ mailing

  8. oop schreef op 27 mei 2009:

    snoep verstandig, eet een appel

  9. miep schreef op 27 mei 2009:

    Heeft hij het overleefd?

Reageren op “Eén meter parfait: de ontmoeting”.