Eén meter parfait: de voorbereiding

Eén meter parfait: de voorbereiding

Eén meter parfait. Het is de topattractie die café Olympic (カフェオリンピック, kafe orinpikku) zo populair maakt binnen én buiten Nagasaki. Matthias riep ooit dat hij een poging zou doen om het reusachtige ijsje in zijn eentje naar binnen te werken, en beloftes verbreek je niet. Vandaag, zaterdag 23 mei 2009, was het zover.

Enigszins zenuwachtig stapte hij het zaakje binnen. Pyke, Evelien, Maaike, Kana en ik waren erbij om hem aan te moedigen, te steunen bij een brain freeze, en -mocht Matthias zijn queeste onverhoopt falen- het resterende ijs op te eten.

Voordat het parfait op tafel verscheen, kreeg Matthias een papiertje onder zijn neus geduwd met waarschuwingen die grotendeels op hetzelfde neerkwamen: dat het parfait vanwege diens hoogte eenvoudig omvalt en men dus uiterst voorzichtig dient te doen.

Prima, laat maar komen! (wordt vervolgd)

6 reacties op “Eén meter parfait: de voorbereiding”.

  1. Sander schreef op 24 mei 2009:

    Ik zie de oogjes al glinsteren van ongeduld..

  2. Matthias schreef op 24 mei 2009:

    Het was niet 1 van mijn beste ideeen ooit, maar het was wel vet! Ik ben benieuwd naar de rest van het verslag ;)

  3. John schreef op 24 mei 2009:

    Wat kost zo’n ijsje?

  4. Lena schreef op 24 mei 2009:

    “LOL! SPOILERS! Hij kreeg het [censuur]!”

    :P

  5. Trude van der Noordt schreef op 25 mei 2009:

    Ik leef mee…ging het op?

  6. Lena schreef op 26 mei 2009:

    Heeeeeey Rolf!
    Waarom snoer je me de mond!
    Zettai yurusenai~

Reageren op “Eén meter parfait: de voorbereiding”.