Nagasaki, Japan. De temperatuur bereikt rond het middaguur 28 tot 30 graden, ‘s nachts koelt het af tot een graad of 24. “Zo, Rolf, jij hoeft niet te klagen,” hoor ik je zeggen.
Maar ik klaag wel.
Het is 28 tot 30 graden en ik ben doorweekt. Niet van het zweet. Het giet. Mijn sokken zijn sponzen die liters water kunnen opzuigen, of dat is wat ik geloofde toen ik ze uitwrong. Waar ik mijn broek drie minuutjes te drogen had gelegd, staan nu twee diepe plassen water, één voor iedere pijp. Mijn schoenen kan ik voorlopig niet aan.
En ik hield mijn paraplu echt stevig boven mijn hoofd.
In de wereld achter mijn raam is het er niet veel beter aan toe. Wegen zijn snelstromende rivieren, trappen watervallen. Af en toe verlicht een bliksemschicht de hemel, gevolgd door het luide gerommel van de donder. Volgens het weerbericht houdt dit noodweer tot vrijdag aan.
Dan besef je dat je midden in het regenseizoen (梅雨, tsuyu) zit.
Jup, ik ken het. Ik heb ook net door de stortregen gerend. Fijn is idd anders ;)
Wat jammer nou, dat je niet nog een paar schoenen hebt. ha,ha.
Sop-schoenen zijn bah! Loop dan ook op slippers als een hobo :D