Nog meer aaibare beesten in Bio Park (バイオパーク, baio pāku).

Dit aapje bestudeert vanuit een boom de voorbijtrekkende groep bezoekers, slingert zich dan van tak naar tak langs het wandelpad om sierlijk op de rug van een gebrilde man te landen.

De oever van het meertje wordt bezet door vaders en zonen, moeders en dochters. Ze hebben allemaal hetzelfde gerei bij zich: een hengel van bamboe, een groen netje en een blauw teiltje dat voor de helft gevuld is met water.

Er wordt in dierentuin Bio Park (バイオパーク, baio pāku) natuurlijk niet gehengeld naar exotische oceaanvissen of zeldzame diepzeesoorten. Men is vol enthousiasme krabbetjes aan het vangen. Stukje vlees aan de hengel, even laten dobberen, en, als een krab zijn scharen in het voedsel zet, vlug het netje eronder en de winst binnenhalen. De krabbetjes hebben waarschijnlijk trek, want mijn vissende medebezoekers werpen de één na de ander in hun teiltje.

Wanneer het vlees op is, worden de hengels en krabbetjes ingeleverd en laat een verzorger de beestjes weer vrij. Opdat ze enkele minuten later door de volgende bezoeker gevangen kunnen worden.

Geiten hebben ze ook in Nagasaki Bio Park (バイオパーク, baio pāku). Niet de meest exotische diersoort, maar daarom niet minder leuk voor een foto. Uiteraard mogen ze geaaid worden.

Kana probeert het. Net als ze een drietal geiten benaderd heeft, zien de beesten iets veel interessanters: mijn camera, mogelijk aangezien voor een lekker stuk koek. Ze rennen bij haar weg.

Ach, het was een dappere poging.

De kangoeroes zijn slechts één van de aaibare diersoorten in Bio Park (バイオパーク, baio pāku).

Ik stap er op één af die eerst wat in het zonnetje ligt te luieren, dan overeind komt om een vreemde pose voor de foto aan te nemen, waarna hij naar een man hopt die de kangoeroe te laat ziet aankomen en met een luide gil bij zijn kinderwagen wegspringt wanneer het dier vlak naast hem tot stilstand komt. “Ik dacht eerst dat ik benaderd werd door een mens,” roept hij met een zenuwachtig lachje, half tegen zichzelf, half tegen de andere bezoekers in een poging om zijn angstkreet te verklaren.

De kangoeroe besteedt er niet veel aandacht aan, kijkt hoogstens even op met een blik van verwondering, hopt dan verder richting de schaduw van een hoge boom.

We worden bij de ingang van Bio Park (バイオパーク, baio pāku) opgewacht door twee papegaaien en een lama die liever het stenen muurtje naast zich schoonlikt dan dat hij zich met hordes bezoekers op de foto laat zetten. De dierentuin is aangelegd op de helling van een berg, midden in de natuur. Het geheel ziet er prachtig verzorgd uit.

Wilde en minder wilde dieren leven in ruime buitenverblijven, lopen soms zelfs los rond over het wandelpad, en kunnen in veel gevallen geaaid worden.