Nagasaki stond dit weekend weer in het teken van het jaarlijkse havenfestival (港祭り, minato matsuri). Pyke en ik droegen voor de gelegenheid onze jinbei, Lena en Kana hadden hun yukata aan. Glynis, Matthias en Reiko waren er ook bij.

Het regende en we besloten, net als honderden anderen, te schuilen in winkelcentrum Yume Saito (夢彩都, yume saito). We zijn er tegenwoordig wel aan gewend af en toe te worden aangestaard, maar het was nooit eerder zo erg als nu. Japanse kinderen poogden de grens van hun dapperheid te overschrijden door zo dicht mogelijk in onze buurt te staan of tussen de “reuzen” door te lopen, scholieren schreeuwden enthousiast gedag en volwassenen tikten elkaar en wezen vervolgens op “die buitenlanders in Japanse kleding”.

En de Westerse toeristen keken al even vreemd op.