“Ik wil op de foto met die motor.”

We stonden voor “Tower Records” te wachten op Sander en Glynis toen de motorrijder over de stoep aan kwam scheuren. Het was een oorverdovend lawaai dat voetgangers van schrik opzij deed springen. Een paar meter voor ons parkeerde hij het gevaarte, zette zijn helm af en stapte met stoere passen de CD-zaak in.

Het kostte wat tijd voor Lena over het voertuig hing.
“Wat als hij terugkomt wanneer ik op zijn motor zit?”
“Hij is nog lang niet terug.”
“Maar áls hij terugkomt?”
“Gebeurt niet. ”
“Weet je het zeker? Nou, daar ga ik dan…”

En juist toen ze haar linkerhand op het stuur legde, kwam de man naar buiten wandelen. Hij zag Lena, Lena zag hem, verschoot van kleur en liet de motor vlug los, klaar voor een verdiende uitbrander.

De man ontblootte echter niet zijn vuisten maar verschoot eveneens van kleur, glimlachte onhandig, draaide zich vlug om en begon bij de ingang in een tijdschrift te bladeren.

“Kom op Lena, bij die motor, dan neem ik je foto.”