Het is 33 graden als we ‘s morgens uit de auto stappen voor een korte stop langs de snelweg die de prefecturen Nagasaki en Saga met elkaar verbindt. Het is rustig op de parkeerplaats. Verderop rookt de bestuurder van een witte Honda zijn sigaret op, terwijl een Mitsubishi-rijder hem passeert voor een vlugge maaltijd in het restaurant. Noedels, ongetwijfeld.

Oog voor het fraaie uitzicht over de baai van Ōmura hebben de meesten niet. Het zal een kwestie van gewenning zijn.

Palmbomen onder een hemelsblauwe lucht. Zandstrand aan een heldere zee. Temperatuur schommelt tussen 32 en 34 graden.

Groeten uit Takashima, een klein eilandje aan de kust van Nagasaki.

Een close-up van de zonsverduistering in Nagasaki.

Televisiezender NHK volgde het spektakel live vanaf een schip op de Grote Oceaan. Op de beelden is te zien hoe de omgeving donkerder wordt wanneer de maan langzaam tussen de zon en de aarde schuift. Als de eerste zonnestralen uiteindelijk weer verschijnen, volgt een daverend applaus.

De langste zonsverduistering van de eeuw. Met name het Aziatische vasteland zou kunnen genieten van dit natuurverschijnsel, maar ook op het Japanse eiland Yakushima werd een totale zonsverduistering verwacht. Hier in Nagasaki, zo’n 250 kilometer ten noorden van Yakushima, zou de zon voor ongeveer 90% achter de maan verdwijnen.

Vanaf half elf keken de mensen op straat af en toe naar boven. Of er al iets te zien was. Het viel een beetje tegen: het was de hele ochtend al bewolkt, de zon was sowieso niet zichtbaar. Erg donker werd het, tegen alle verwachtingen in, ook niet.

Maar af en toe opende het wolkendek zich een beetje waardoor de zon, of het kleine streepje dat vanaf de aarde nog zichtbaar was, verscheen. Toch wel een bijzonder gezicht.